Il dialetto spiegato in rima e in... dialetto

Èl dialèt l’è stàt èl penser dei poarècc,/ Èn mond catìf, pasàt, desmentegàt,/ Pie de superstisiù, poche bale, sensa ilusiù./ Èn mond spietàt, sensa compasiù,/ Èl botep öna magra consolasiù,/ Èl dulur, la mòrt segnàcc nèla tèra,/ Le orasiù dide a basa ùs per mia distürbà nisü/ La eta ön mal de scüntà töte le ure del de./ Poarèt te me tormèntàt la not derè al me lèt./ Te me ardàt rabiùs, sensa ön bris de respèt,/ La tò us la mè rimbomba amò nèle orèce:/ «mochèla le dè parlà èl dialèt!».

Renzo Cominassi